"Αν έχει γίνει κάποια κομπίνα εις βάρος μου, την πατήσατε όλοι!" (Νο 4)

Δευτέρα, 15 Δεκεμβρίου 2008

closeup_lady_on_phone.jpg

Συνέχεια 4η.

(Διαβάστε τα προηγούμενα).

_______________________________

... Θέλοντας ν' αναζητήσω την άγνωστη κυρία που έσυραν αντί γιά μένα στα Δικαστήρια, πήρα τηλέφωνο στις πληροφορίες του ΟΤΕ.

Μου έδωσαν κάποιους αριθμούς κι άρχισα να τηλεφωνώ σε ανθρώπους άγνωστους, ρωτόντας αν είχαν κάποιο πρόβλημα με τη Δικαιοσύνη και αν τους κάλεσε κάποιος λόγω συνονυμίας σε Δίκη...

Δεν ήξερε κανείς τίποτε. Δεν τους είχε ενοχλήσει κανείς...

Μου είχαν δώσει κι ένα κινητό. Η ευγενική κυρία που απάντησε στην άλλη γραμή, δεν ήταν τόσο απορημένη με όσα τη ρωτούσα, όσο με το που βρήκα τον αριθμό του κινητού, καθώς ήταν απόρρητος.

Με τα πολλά πείσθηκε γιά τις αγαθές προθέσεις μου και πως τον αριθμό τον πήρα από τον ΟΤΕ και μου είπε πως όντως είχε μηνυθεί από κάποιον, εξ αιτείας της συνονυμίας της με κάποια κυρία "Αρκούδα" που γράφει στο Διαδίκτυο και πως εκείνο το πρωϊ είχε παρευρεθεί στο Δικαστήριο μαζί με τον δικηγόρο της...

Επέμενε δε να ρωτά το όνομα μου και αν είναι πραγματικό, ή κάποιο ψευδώνυμο...

Της είπα πως είναι πραγματικό, πως λυπάμαι πολύ γι' αυτή της την ταλαιπωρία και πως εμένα δεν με ειδοποίησε κανείς γιά να παραστώ στη Δίκη...

Δέχθηκε τη συγγνώμη μου με άνεση κι ευγένεια... Μου φάνηκε κυρία του καλού κόσμου. Είπε πως δεν υπήρχε πρόβλημα, εφ' όσον το Δικαστήριο απεδέχθη πως δεν ήταν αυτή το άτομο που έψαχναν και απαλλάχθηκε από τις κατηγορίες...

"Απάλλαξαν εμένα, γιατί δέχθηκαν πως δεν είμαι η arkouda. Δεν απάλλαξαν εσάς. Εσάς σας ψάχνουν ακόμη... Οι κατηγορίες εις βάρος σας παραμένουν", μου είπε...

Απάντησα πως απορώ με όλα αυτά, γιατί θα μπορούσαν να με βρουν αν έψαχναν λίγο. Κι ήταν κρίμα που βρήκαν μιά τυχαία άγνωστη γυναίκα και την έσυραν στο Δικαστήριο...

"Τουλάχιστον, αφού δέχθηκαν πως έγινε λάθος, σας πλήρωσε ο μηνυτής τα έξοδα του δικηγόρου?", ρώτησα.

"Αυτό είναι δικό μου ζήτημα. Δεν νομίζω πως σας αφορά", μου αποκρίθηκε κάπως ψυχρά.

Σκέφτηκα πως ίσως ο δικηγόρος ήταν γνωστός της και δεν της πήρε χρήματα, ή πως η κυρία "τον φυσούσε τον παρά" και δεν την ένοιαζε... Από διακριτικότητα δεν επέμεινα.

Εκείνη τη στιγμή, άρχισαν τα σκυλιά να αλυχτάνε όλα μαζί κι αν και ήθελα να ρωτήσω ακόμη ένα δύο πράγματα, έπρεπε να διακόψω, γιά να δω τί συνέβαινε.

Της ζήτησα πάλι συγγνώμη γιά την ταλαιπωρία, τη χαιρέτησα κι έκλεισα το τηλέφωνο...

Στρώθηκα στις δουλειές, μα σε κάθε ευκαιρία προσπαθούσα να μάθω περισσότερα τηλεφωνόντας δεξιά, αριστερά... Σκοπός μου να βρω τα χαρτιά με την μήνυση και τις κατηγορίες εις βάρος μου... Τζίφος!

Το απόγευμα και μιά και τα ερωτηματικά μεγάλωναν, αποφάσισα να ξαναπάρω την κυρία αυτή γιά να τη ρωτήσω πως δέχθηκε τόσο γρήγορα το Δικαστήριο πως δεν ήταν αυτή η Αρκούδα και να την παρακαλέσω να μεσολαβήσει στον δικηγόρο της, να δεχθεί να μου δώσει σε αντίγραφο, το απόσπασμα της δικογραφίας, με τις κατηγορίες εις βάρος μου...

Δεν πρόλαβα να της πω τίποτε απ' όλα αυτά. Η κυρία που σήκωσε το τηλέφωνο το απόγευμα, δεν είχε - εκτός της φωνής - καμμία σχέση με την κυρία του πρωϊνού.

"Κατ' αρχάς δεν μιλώ ποτέ σε άτομα με απόκρυψη τηλεφώνου! Βγάλτε αμέσως την απόκρυψη!", μου φώναξε επιτακτικά, σαν να εκπαίδευε τον σκύλο της...

Απόρησα τότε γιατί σηκώνει τα τηλέφωνα με απόκρυψη, μα της είπα απλά πως κάτι τέτοιο είναι αδύνατον, γιατί το τηλέφωνο μου είναι απόρρητο εδώ και 20 χρόνια και η απόκρυψη, έγινε αυτόματα από τον ΟΤΕ, χωρίς δική μου μεσολάβηση...

"Δώστε μου τότε αμέσως τα στοιχεία σας και τον αριθμό του τηλεφώνου σας", συνέχισε εκείνη επιτακτικά, σε ακόμη ψηλότερο τόνο...

"Μα μιά ερώτηση θέλω να σας κάνω μόνο και δεν πρόκειται να σας ξαναενοχλήσω", της αποκρίθηκα.

Άρχισε να ουρλιάζει πως αν την ξαναενοχλήσω θα πάει στην αστυνομία και να μην την ξαναπάρω ποτέ και που βρήκα το τηλέφωνο κι άλλα τέτοια ανάκατα και στο τέλος μου το έκλεισε βρίζοντας...

Απόμεινα άναυδη! Το ζώο μέσα μου άνοιξε τα ρουθούνια του και οσμίστηκε στον αέρα αδρεναλίνη! Ύστερα βρυχήθηκε και  όρμησε!

"Φόβος!!!", μονολόγησα και ξαναπήρα αμέσως τον αριθμό.

Μου απάντησε ουρλιάζοντας τα ίδια, σε κατάσταση σχεδόν υστερίας.

Ύψωσα τον τόνο της φωνής μου και της είπα μόνο αυτό:

"Αν έχει γίνει κάποια κομπίνα εις βάρος μου, την πατήσατε όλοι!!!"

Kι έκλεισα το τηλέφωνο.

Συνεχίζεται...
________________________________

Και το ρεφραίν των ημερών:

" Και πότε με το καλό θα υπογράψετε Υπουργέ Κε Κοντέ, το χαρτί γιά τις ποινές, γιά τους λαθρέμπορους αδέσποτων"?????

Έτοιμο είναι. Στο συρτάρι σας...

Την υπογραφή σας περιμένει"!!!--

_________________________________

RSS Feed για αυτό το θέμα 2

termitis

ο/η Νίκος Ταξιδιώτης έγραψε
στις Δευτέρα, 15 Δεκεμβρίου 2008 11:59 πμ


Η πρότασή μου είναι να μην ασχοληθείς άλλο με τη δίωξη. Ας σε βρουν αυτοί. Κάτι μου λέει όμως πως η υπόθεση θα αρχειοθετηθεί. Μερικές φορές καλό είναι να μην ψάχνουμε να βρούμε το μπελά μας. Έτσι κι αλλιώς, οι μπελάδες γενικά στη ζωή μας δε μας λείπουν. Την καλημέρα μου :-)

yiannas

ο/η yiannas galanou έγραψε
στις Τρίτη, 16 Δεκεμβρίου 2008 12:12 πμ


Νίκο Καλημέρα και σ' ευχαριστώ γιά την επίσκεψη και τη συμβουλή!
Πιστεύω πως μιλάς με σύνεση και πραγματικά αυτή τη συμβουλή την άκουσα κι από άτομα που εκτιμώ τη γνώμη τους.
Άκουσα όμως και ιστορίες ανθρώπων που συνελήφθησαν στα καλά καθούμενα και οδηγήθηκαν στην φυλακή, εξ αιτίας δικαστικών αποφάσεων που αγνοούσαν. Σ' αυτές τις δίκες κανείς δεν έκανε τον κόπο να τους καλέσει κι έτσι δεν μπόρεσαν τότε, να υπερασπισθούν τον εαυτό τους.
Δεν μπορώ να σταματήσω λοιπόν, αν δεν έχω κάτι στα χέρια μου, που να αποδεικνύει πως αυτή η ιστορία τελείωσε οριστικά, με τον άλφα ή βήτα τρόπο...
Να είσαι πάντα καλά!

Παρακαλώ αφήστε το σχόλιο σας εδώ

Αποστολή ως ανώνυμος

Δέν επιτρέπεται η χρήση HTML tags για τα σχόλια αυτού του blog


13.Ούτε-Αμφικράτια...